In de zachte winternacht van 15 op 16 maart waande Lydia zich nog in een bedwelmende roes van hetgeen wat zij een week eerder uitgespookt had. Lydia was immers jarig geweest en had de rijpe leeftijd van 63 mogen vieren. Ze had ze zich tot in de vroege ochtend vermaakt, natuurlijk samen met al haar Collegialen. Er ontbrak echter een zeker persoon... Een beroemd én berucht persoon, als Lydia het gastenboek moet geloven. Een persoon waarvoor Lydia vast en zeker een nieuw bezoek moest brengen. We hebben het hier natuurlijk over Barend Bruinbil.
Terug naar de avond van nu. Na een avond kennis maken met haar foetussen, onder genot van een gerstenatje, besluit ze terug te keren naar de Oranjesingel. Lydia struint door het huis, opzoek naar een Adspirant om wakker te houden. Boven in de ivoren toren opent zij een deur, een deur naar een andere wereld. De geur die van achter de deur optrekt, transformeert O'68 in de laatste centimeters endeldarm van een morbide obese cholerapatiënt. "Waar ben ik?" vraagt Lydia. Geen gehoor...
Dit is het laatste wat ik mij herinner van deze koortsdroom als ik mijn wekker hoor. Ik zucht en keer diep en als ik mijn bed uit stap voel ik iets... Iets nats en warms...
Terug naar de avond van nu. Na een avond kennis maken met haar foetussen, onder genot van een gerstenatje, besluit ze terug te keren naar de Oranjesingel. Lydia struint door het huis, opzoek naar een Adspirant om wakker te houden. Boven in de ivoren toren opent zij een deur, een deur naar een andere wereld. De geur die van achter de deur optrekt, transformeert O'68 in de laatste centimeters endeldarm van een morbide obese cholerapatiënt. "Waar ben ik?" vraagt Lydia. Geen gehoor...
Dit is het laatste wat ik mij herinner van deze koortsdroom als ik mijn wekker hoor. Ik zucht en keer diep en als ik mijn bed uit stap voel ik iets... Iets nats en warms...